کنج اتاقم ، با سکوتم ، تنها نشستم

پلکامو بستم ، فرقی نداره ، روزگار واسم

از دست آدماش خستة خسته ام

هرکی یه جور دست رو دلم می ذاره

هرکی یه جور می ره تنهام می ذاره

دلا سنگ شده ، خوبیا کم شده

هرکی یه جور گریه مو در می آره

تو خنده هام غم فراوونه

تو چشام همیشه نم نم بارونه

گریه هامو کسی دوست نداره

واسه همینه که لبام همیشه خندونه

غم تو دلم دیگه نمی خوام بمونه

دل می خوام " عاشق نباشم " بخونه

توی تاریکی آسمون قلبم

ستاره چشمک بزنه و بمونه

خسته ام از آدمکای دوروبرم

وقتی تو تنهاییام جام می ذارن

وقت احتیاج به دستاشون می رن

و منو تنهام می ذارن

دیگه بسه آسمونو گریون دیدم

بسمه هرچی نامردی دیدم

بسمه هرچی دلمو شکوندن

هیچی نگفتم فقط خندیدم

شب بود و غم بود و دل بود و نبودم

شعرای عاشقونه سرودم

تن نمی دم به عشقی که دروغه

مجنون زمونه قلبش شلوغه

تا خدا قلبا همه تنها می مونه

کسی دیگه قدر کسی رو نمی دونه

تا خدا دلم تنگه از زمونه

اما هنوز می خونم عاشقونه

تاخدا سنگ صبورمن تویی

به عشق توئه که من هنوزم می خندم

به آسمون آبی و فرشته های آسمونت دل می بندم

موندن برای عاشقی ، خوندن برای دلای شقایقی

ولی ازم گذشتن به سادگی ، منو خواستنم واسه دقایقی

هرکی خودشو یه جوری جا کردش

هرکی با دلم یه جوری تا کردش

ولی باید فکر آرزوها بود و ......

غم گذشته رو فراموش کردش

من شادی روزگار را می خواهم

من قلب پراز بهار را می خواهم

هردل ز غبار کینه ای غمگین است

آئینه بی غبار را می خواهم

تو خواب و توبیداری

صداتو می شناسم

اگرچه بی حواسم

نگاتو می شناسم

* * * *

حس می کنم دوباره

عاشق چشمات شدم

حس غریبی دارم

محو نفسهات شدم

* * * *

شوق تپیدن دل

شوق پرنده عشق

شادی تو برایم

صدای خنده عشق

 تا کجا خواهی ماند، تا کجا خواهی بود؟

و من از پنجره ی بسته ی تنهایی ها

به کدامین رویا

با تو از روشنی روز دگر خواهم گفت؟

تو مرا میدانی،

تو مرا می فهمی٬

و من از خجلت تکرار غمت

داغی از تاریکی، بر دل خود دارم

تو به من می گویی:

«آنچه بگذشت، گذشت…»

ولی از آمدن فردایش ترسانم

روزی، همچون دیروز

روزی، همچون امروز

که به تکرار مکرر باقی است

به کدامین باور، من به تو خواهم گفت

کز پس فرداها

بهترین روز خدا خواهد بود؟؟؟

                                      ***************

بگذر از نی، من حکایت می کنم

وز جدائی ها شکایت می کنم

ناله های نی، از آن نی زن است

ناله های من، همه مال من است

شرحه شرحه سینه می خواهی اگر

من خودم دارم، مرو جای دگر

این منم که رشته هایم پنبه شد

جمعه هایم ناگهان یکشنبه شد

چند ساعت، ساعتم افتاد عقب

پاک قاطی شد سحر با نیمه شب

کجاست بگو؟

اون که برات می مرده کو؟

اون که قسم می خورده که دوست داره

اما به جاش با یه قسم هرچی که داشتی برده کو؟

تنها شدی ، باز تف سربالا شدی

گذاشت و رفت ، دیدی دوست نداشت و رفت

کجاست بگو اون که برات می مرد و هرچی که داشتی برده کو؟

اون که یه باره اومد و آتیش به زندگیت زدو ازت برید

اون که دل ساده و تنهاتو به صلابه کشید

یادت باشه منتظر اون که می گه دردتو می دونه نشی

حرفاشو باور نکنی ، هر کی بیاد نمک به زخمت می زنه

زاده دلداده من گول نخوری ، دوباره دیونه نشی

کجاست بگو؟

اون که برات می مرده کو؟

ای غریبه بی نشونه

تو که قلبمو شکستی

یادته گفتی می مونی

پس چراعهد شکستی

می گفتی برات می میرم

اما من جای تو مردم

تو رو باهرچی که داشتم

به دست خدا سپردم

حیف اون چشمای نازت

حیف اون عشق قدیمیت

زجرایی که من کشیدم

الهی هیچ وقت نبینی

بارون وقتی که می باره

تو رو یاد من میاره 

 کاره من هر روزوهرشب 

انتظار و انتظاره.......

کاش می دونستم کجایی

یا که پای کی نشستی

من که عاشق تو بودم

پس چرا عهد شکستی

دل و روزنامه پیچیدم

توی جعبه ای گذاشتم

خوب و محکم اونو بستم

راه دیگه ای نداشتم

بردمش اداره ی پست

دادمش برات بیارن

دل و تحویل نگرفتن

پیش بسته ها بذارن

گیر دادن دلت بزرگه

نمیشه اونو فرستاد

مونده بودم چه کنم من

دل من یاد تو افتاد

یاد اون روزی که قلبت

یدفعه مثل سنگ شد

خاطراتت یادم اومد

دل من دوباره تنگ شد

حالا من این دل تنگ و

می دمش برات بیارن

این دفعه می شه فرستاد

انگاری حرفی ندارن

دل من قد  یه دنیا

تو رو دوست داره همیشه

پیشه من باشی نباشی

عاشق  هیچکی نمیشه

دل من پیش تو باشه

اگه می شه نگهش دار

حس کنم مال تو هستم

لااقل واسه یک بار......

بر دلم تصویر توست

بر پایم زنجیر توست

تنها تو در چشم من

چشمان من جاگیر توست

اولین عشقم تویی

جان من جانم تویی

جز تو دیگر یاری نخواهم

اخرین عشقم تویی

بیا که با هم نشینیم

راز دل را بگوییم

زندگی را وفا نیست

زود ای تو به سویم

غصه نخور مسافر اينجا ما هم غريبيم

از ديدن نور ماه يه عمره بي نصيبيم

فرقي نداره بي تو بهارمون باپاييز

نمي بيني که شعرام همه شدن غم انگيز

غصه نخور مسافر اونجا هوا که بدنيست

اينجا ولي آسمون باريدن هم بلد نيست

غصه نخور مسافر فداي قلب تنگت

فداي برق ناز اون چشماي قشنگت

غصه نخور مسافر تلخه هواي دوري

من که خودم مي دونم که تو چقدر صبوري

دوباره این دل دیونه واست دل تنگه

وقتی از تو خوندن ستاره ی ترانه هام

اسم تو برام قشنگ ترین اهنگه

بی تو یک پرنده ی اسیر بی پروازم

با تو اما می رسم به قله ی اوازم

اگه تا اخرین ترانه با من باشی

واسه تو سقفی از اهنگ و صدا می سازم

به یه چشمک دوباره منو زنده کن ستاره

نذار از نفس بیا فتم تویی تنها راه چاره

ای ستاره ای ستاره بی تو شب نوری نداره

این ترانه تا همیشه تو رو یاد من میاره

تویی که عشقمو از نگاه من می خونی

تویی که تو تپش ترانه هام پنهونی

تویی که هم نفس همیشه ی اوازی

تویی که اخر قصه ی منو می دونی

اگه کوچه ی صدام یه کوچه ی باریکه

اگه خونه م بی چراغه چشم تو تاریکه

می دونم اخر قصه می رسی به داد من

لحظه ی یکی شدن تو اینه نزدیکه

چقدر جای تو خالیست

کجاست لحظه ی دیدار؟

میان بغض سکوتی ز جنس فریاد است

بیا که دیده تو را ارزوی دیدار است

تو از قبیله ی نوری من از تبار صبوری

تو از سلاله عشقی من از دیار نیاز

من از نگاه مانده به در خسته ام عزیز رویایی

تویی نشسته به ادینه ام بگو که می ایی

اگر نگاه منتظرم را گواه می خواهی

اگر شکسته دلی را بهانه می دانی

اگر سکوت غریبانه ایت عشق است

اگر که صبر صبر صبر بهای دیدار است

به جان غنچه نرگس تو را خریدارم

نشانده مهر تو بر دل به شوق دیدارم

من عاشقانه تو را در نماز می خوانم

شکوه نام تو را خوانده باز می خوانم

امید دیده روشن ز دیده پنهانی

مرا به میهمانی چشمان خود نمی خوانی؟

من می خوام لیلی بشم برم تو قصه هات

ماهی بشم تو دریاها سر بکشم

می خوام همه بدونن که نگاهت همیشه به یادم می مونه

اون برق نگاه نازت تو خاطرم می مونه

پاکی اون نگاه صادقت پشت و پناه دلمه

با اون نگاه تو ادم هیچ وقت گرفتار نمی شه

چون وقتی اون نگاهو دیدم خودمو اسوده دیدم

اون نگاه معصومت منو از هر چیز اسوده خاطر کرد

دیگه هیچ چشم پلیدی به دلامون نمیاد

با نگاه تو من شاد و سرمست شدم

از هررنج و غمی فارغ شدم

با اون نگاهت دنیا برام شده بود بهشت

دیگه خبری نیست از روزهای سرد سرنوشت

A heart of stone

once i had a heart of stone,for it had surely lost it's home

it coulden't love or wanted to,but in my life then came you.

the stone began to fall away as happiness

began to fill my day,a feeling so sweet

and special too,could this be love.

I pray is true,my heart now sings a song of love for

I know that it was sent from above

my heart is warm there is no cold,hard no more

but with wings of gold

It soars above the sky so high some times I think of why and cry

my heart now sings a loving song for the part of me

I thought was gone

the gift that you have given me is so important can't you see

no more sadness or being alone for now my heart returns to home

I love you for ever

تو تجسم حقیقت               توهمون بهار عشقی

تو در اوج بی نهایت             تو طلایه دار عشقی

فصل پرواز پرستو                فصل کوچ زرد برگا

دوره ی خورشید و گرما       فصل برف و سوز وسرما

تو رو هی یادم می اره        اگه عشق تو بذاره

واسه قربونی راهت           مردنم کاری نداره

بوی بارون عطر یاس          اونجا که بوی خداس

میشه دل رو یه جاباخت     میشه مردو قصه ساخت

معجزه اسم تو بوده           واسه جسم خاکی من

بشکند شاید یه روزی        این طلسم خالی تن

چه بی تفاوت دل بریدی

چه ساده ساده دل سپردی

دل تو از ما خبر ندارد

شکستن دل هنر ندارد

شب جدایی سحر ندارد

برو که زود برگرد

برو که دستم نمک ندارد

محبت تو ضرر ندارد

سر منزل ما سرک ندارد

برو که زود برگرد

شب شد و باران شد

ستاره پنهان شد

دلم پریشان شد

یک شاخه ی سروی

که اشیانه بود

شکست و ویران شد

به من جغا کردی

صبر خدا کردم

مرا رها کردی

این دل تنها را

به دست تو دادم

به زیر پا کردی

سلام به همه دوستان گلم به خصوص کسانی که همیشه با نظرات گرمشون منو همراهی کردند وهمچنین یه تعداد که با حرف های قشنگشون به ادم امید می دن

امروز ۱۸ دی (۸ ژانویه) تولد منه البته نمی دونم خوشحال باشم یا ناراحت فقط می دونم  پا گذاشتم به یه دوره جدید

یه تولد دوباره

من از قصه زندگی ام نمی ترسم

من از بی تو بودن به یاد تو زیستن و تنها از خاطرات گذشته تغذیه کردن می ترسم.

ای بهار زندگی ام

اکنون که قلبم مالا مال از غم زندگیست

اکنون که باهایم توان راه رفتن ندارد

برگرد

باز هم به من ببخش احساس دوست داشتن جاودانه را

باز هم آغوش گرمت را به سویم بگشا

باز هم شانه هایت را مرحمی برایم قرار بده.

بگزار در آغوشت آرامش را به دست آورم

بدان که قلب من هم شکسته

بدان که روحم از همه دردها خسته شده.

این را بدان که با آمدنت غم برای همیشه من را ترک خواهد کرد.

بس برگرد که من به امید دیدار تو زنده ام

به چشمای تو سوگند که عشقت واسه من تنگ جنونه

به چشمای توسوگند که عشقت مثه اتیشه توقلبم مثل خونه

اگه یارتوباشم بااین دستای خستم واسه تولونه می سازم

توهمین قلب شکستم

من اونقدر پرعشقم همونقدرپردردم

که عاشقای دنیا نمی رسن به گردم

اخ دیگه خواب توچشام نیست

امیدی تونگام نیست پرازدردم و ای وای امیدی تونگام نیست

توکه نیستی خیال کن که دیگه هیچکی باهام نیست

دیگه هیچی تواین زندگی اونجورکه می خوام نیست

من ازغم می نویسم می نویسم که بخونی

من ازدل می نویسم که غم عشقو بدونی

توازحال یه عاشق اخه هیچی نمی دونی

نمی دونی.............نمی دونی !

یه احساس که نشانه ی شکست یا می شه گفت نابودیه

همه چیز تموم شد نه به خوشی با کلی غم و غصه

نمی دونم تو اینارو می خونی یا نه؟

عشق من وتو مثل ریل های قطار می مونه یه طرف ریل تو و طرف دیگه منم

دوطرف ریل هیچوقت بهم نمی رسن حتی اگه همیشه باهم باشن

جدایی خیلی سخته ولی سخت تر از اون تحمل دردهاییه که تو دلته و نتونی به کسی بگی

حرف دل ادما به راحتی درک نمی شن چه برسه به اونایی که عاشقن

من دیگه چیزی برای از دست دادن ندارم همه چیزم همه زندگیم اون بود که منو تنها گذاشت

فرق من وتو اینه که تو زندگیه تو همه بودن جز من ولی تو زندگی من هیچ کس نبوده جزتو

خداحافظ زندگیه آیگین

بغض داره گلومو پاره میکنه

۲روز از خداحافظیمون میگذره

همیشه میگفتم بد بختم..هیچکی باور نمیکرد

دارم گریه میکنم

فکر میکنی واسه من خیلی آسون بود که هیچی نگم؟فقط ساکت باشمو بگم خداحافظ؟

آره؟

نه...

نه..به خدا دارم دیوونه میشم ....

اگه گفتم خداحافظ نه اینکه رفتنت سادست.. !

ولی تو ... تو خیلی راحت گفتی خدا حافظ عزیز مزاحمت نمیشم...!

خیلی دلم میخواست واسه یه بارم که شده دستاتو لمس میکردم.

اما چیکار کنم .... فاصلمون زیاده .... دستام نمیرسه..!

خیلی دوست دارم ... خیلی ... خیلی ... خیلی

اندازه ی خدااااا...

شایدم بیشتر..!

شاید نه.. حتما..

چشمام داره میگه ... داره بهت میگه چقدر دوست داره ... میبینی..؟

نه ... هواسم نبود نمیبینی ... آخه کسی که این اشکا رو هیچوقت ندیده الان چطوری میخواد ببینه.؟

یه روزی میفهمی که رفتنم درست بوده ... میفهمی ... به خدا میفهمی .... به اما زمان میفهمی.

دیگه از خدا هیچی نمیخوام.

هر چی ازش خواستم ازم گرفت.

برای همینم تو رو ازش نمیخوام ...

میترسم..!

میترسم تو رو هم بگیره ... تو رو گرفت ... ولی خاطراتت رو هیچ کس نمیتونه بگیره..

عشقتو هیچکس نمیتونه بگیره...

همیشه برات دعا میکنم ...

خوشبخت باشی...

مواظب خودت باش عسلم .... زندگیه من ..... دیوونتم میفهمی؟ دیوونه...!

میمیرم برات..!

دارم گریه میکنم .... خداحافظی کردن باهات توی وبلاگ برام سخته ... چه برسه به...

خداحافظ عسلم ... برو تا بزرگی میخوام فقط آرزوم بشی

خدا حافظ ......

کاش کسی حسرت دیدار نداشت

کاش کسی به دل غم یار نداشت

کاش وقتی از وصال یارسخن گفتیم

کسی به چشم خود قطره ی اشکی نداشت

کاش جاده و راهی هرگز نمی دیدیم

تا یار سفر کرده حسرت برگشت نداشت

"Your memories,Your eyes"

I can't get over for even amoment

so dearly do,I love you...

How will I ever tell you?

The one I love.smiles before me...

"Maybe this is love after all"

I've fallen in love with you

My eyes yearn to see your face

I ashed tears when I miss you

On my lips is your name

In my breath is your name

My heart, I've lost my heart

Like a lotus blossoming in moonlight

Is your lovely face?my love

Like a couplet penned in simplicity

Appear in my dreams,live in my heart

Show me a glimse of your beatifull face my love

Without you my heart won't be placeted any more

Come to me and don't go away ever

زمانی می انديشم که تو را دوست دارم........

زمانی رنج بردم که شايد مرا دوست نداشته باشی..........

است که خود را خوشبخت حس می کنم!زمانی که در برابر تو هستم

فکر می کنم تو برايم بی تفاوتی!

و اما همينکه از تو دور ميشوم غم تنهايی بر من غلبه ميکنه!

و زمانی احساس می کنم تمام وجودم در تو خلاصه می شود؟

و دوريت برايم طاقت فرساست و بلاخره.......

زمانی احساس ميکنم که شايد ديگری وجود داشته باشد که تو را دوست بدارد

تو جای داشته در قلب کس دیگری بوده و اوتو را دوست داشته است.

تمنای عاشق
آن را که جفا جوست، نمی باید خواست
سنگین دل و بد خوست نمی باید خواست
ما را، ز توغیر از تو تمنّایی نیست
از دوست به جز دوست نمی باید خواست

آنکه سودا زده چشم تو بوده است منم

کسي که با حرفهايش دلت را به درد آورد

آيا از مهرباني دلت خبر نداشت

کسي که آسمان چشمان زيبايت را ابري کرد

خورشيد صفا را در چشمانت نديد

کسي که به دست هاي عزيزت سردي را هديه کرد

آيا گرمي دستت را باور نکرده بود

کسي که با تير بي مهري قبت را شکست

نمي دانست همان قلب شکسته مأواي اوست

کسي که بهار وجودت را به خزان تبديل کرد

آيا نمي دانست بهار خزان شده تکيه گاه اوست

حال من دلتنگم و مهرت را مي خواهم

اما...............

مي دانم.......................

همان دل به درد آمده

همان چشمان اشکي

همان دستان سرد

همان قلب شکسته

همان بهار خزان شده

محتاج کسي است که تو را فنا کرده

اي زندگي دلگيرم از تو

غم هات من و ديوونه کرده

هرچي غم و درد تو دنيا

يک جا تو قلبم لونه کرده

ديدي که هيچکي پناهم نبود

هيچ وقت کسي چشم به راهم نبود

حتي کسي با دل خسته ام

در زندگي تکيه گاهم نبود

نديدم بهاري محبت بياري

دلم غرق خون شد عجب روزگاري

چه تاجي زدي بر سرم زندگي

به غير از مصيبت به جز بندگي

 آموخت که دست دادن معني رفاقت نيست.... بوسيدن قول ماندن نيست..... و عشق ورزيدن ضمانت تنها نشدن نيست ..... هيچ وقت دل به کسي نبند چون اين دنيا اين قدر کوچيکه که توش دو تا دل کنار هم جا نميشه ... اگر هم دل بستي هيچ وقت ازش جدا نشو چون اين دنيا اين قدر بزرگه که ديگه پيداش نمي کني

وقتي كه مي باري بر كوير خشك و برهوت دلم ,من سبز مي شوم مثل تمام روزهاي سبزي كه رفتند و مرا در ميان انبوه خاربن هاي عطشناك تنها گذاشتند

,وقتي كه مي باري من بال مي گشايم تا به سمت طلوع رويشهاي دوباره پرواز كنم

,وقتي كه مي باري من در قطره قطره هاي بارش تو گم مي شوم.

ببار اي باران بر زمين تشنه ,بر رود , بر دريا , بر جنگل